95توهم را بر طرف مىسازد، از آن جمله:
- از امام صادق عليه السلام نقل كردهاند كه فرمود: «مسلمين در آغاز بر اين پندار بودهاند كه سعى ميان صفا و مروه، ساخته و پرداختۀ افكار جاهلى و از مناسكى است كه اقوام جاهلىِ عرب آنرا مقرر كردهاند! خداوند متعال براى زدودن اين تصور از اذهان مسلمين اعلام مىدارد كه هيچ مانعى براى اجراء اين فريضه [ كه ياد گار حج ابراهيمى است] وجود ندارد؛ و سعى ميان صفا و مروه از شعائر الهى است».
- و نيز گويند: چون بر روى كوه صفا، بتى به نام «اساف»، و بر روى كوه مروه، بتى به نام «نائله» نصب كرده بودند و قبل از اسلام، اقوام جاهلى هنگام سعى ميان آندو، آنها را مسح مىكردند و بر روى آنها دست مىكشيدند، مسلمين به خاطر وجود اين دو بت بر روى كوه صفا و مروه از سعى ميان آندو احساس دشوارى مىنمودند. در پى چنين جريانى بود كه آيۀ «إِنَّ الصَّفٰا وَ الْمَرْوَةَ...» نازل شد.
در اين جا خالى از وجه نيست كه از كشفالاسرار، سخنى در تأييد روايت ياد شده بياوريم كه مى گويد:
«و اصل قصه آن است كه در زمان جاهليت مردى و زنى در كعبه شدند به فاحشهاى. و نام مرد «اساف بن يَعْلىٰ»، و نام زن «نائله بنت الديك». هر دو را مسخ كردند؛ پس عرب، ايشان را بيرون آوردند، و عبرت را يكى بر صفا نهادند، و ديگرى را بر مروه تا خلق از اطراف مىآمدند و ايشان را مىديدند، روزگار بر ايشان دراز شد، و پسينيان با ايشان أُلف گرفتند، چشمها و دلها از ايشان پر شد. شيطان به ايشان درآمد و گفت: پدران شما ايشان را مىپرستيدند، و ايشان را بر پرستش آنان داشت روزگار دراز در زمان فترت و جاهليت. پس چون اللّٰه (تعالى)