119اى على، اى تجسم ايمان
اى على، اى تبلور مكتب
اى على، اى تو معنى قرآن!
يار محمّد صلى الله عليه و آله در «حرا» بودى و بازوى تواناى اسلام، در «بدر».
شمشير برندۀ ايمان بودى، در «احد».
گرد دلاور مدينه بودى، در «احزاب»
در ركاب رسول، پا به ركاب
فاتح بدر و خيبر و احزاب
براى گسترش دين و زدودن موانع راه، از «خندق» به «خيبر» و از «يمن» به «ينبع» همواه در تلاش و حركت بودى.
براى جهاد با «نفاق» و «بغى» گامى در «صفين» داشتى و شمشيرى در ميان اصحاب «جمل» مىزدى و مبارزهاى در «نهروان» مىكردى.
از «مكه» تا «مدينه» را، با بال «هجرت» پيمودى و از مدينه تا كوفه را، براى پىريزى حكومت عدل بىنظير در گيتى، به شوق، سپردى و زندگيت تمام، اين بود.
از «كعبۀ ولادت» تا «محراب شهادت»، فاصلهاى از نور را طى كردى و همانند بسيارى از صفاتت كه منحصر به توست، در اين افتخار نيز بىشريك بودى.
نديده كسى درجهان اين سعادت
به كعبۀولادت، به مسجد شهادت
و شهادت خونين تو در محراب، همان ميلاد شگفت در كعبه بود.
از خدا، به سوى خدا... و در خانۀ خدا.
*