134على عليه السلام مى‌فرمايد:

«إِنَّ هَذِهِ الْقُلُوبَ تَمَلُّ كَمَا تَمَلُّ الْأَبْدَانُ فَابْتَغُوا لَهَا طَرَائِفَ الْحِكَمِ» ¹

«قلبها همچون بدنها خسته مى‌شوند، براى رفع ملالتِ آنها، حكمتهاى جالب و دلپذير بجوييد.»

4 - تكرار؛ تأثير تكرار در ارشاد و تبليغ قابل، انكار نيست و همانگونه كه مى‌بينيم در قرآن و روايات، يك موضوع با شيوه‌ها و در قالب‌ها و مناسبتهاى مختلف القا شده تا در قلب‌ها جايگزين شود. البته تكرار نبايد خسته كنند، بيهوده و نامتناسب باشد كه اين مخلّ به فصاحت و بلاغت است.

5 - لحن مشفقانه؛ بكارگيرى واژه‌ها و عبارات عطوفت‌آميز از ديگر عوامل تأثيرگذار در موعظه است. قرآن كريم در نقل مواعظ لقمان به فرزندش مى‌فرمايد:

وَ إِذْ قٰالَ لُقْمٰانُ لاِبْنِهِ وَ هُوَ يَعِظُهُ يٰا بُنَيَّ لاٰ تُشْرِكْ بِاللّٰهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ²

بكارگيرى واژۀ «يٰا بُنَىّ» (پسركم يا فرزندم) در مقام موعظه، احساس و گرايشِ مخاطب را بر مى‌انگيزد.

اين شيوه تا بدانجا اهميت دارد كه خداوند به موسى و هارون توصيه كرد كه در مرحلۀ نخست با لحن ملايم و نرم با فرعون سخن بگويند شايد متذكّر و متنبّه گردد فَقُولاٰ لَهُ قَوْلاً لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشىٰ ³