87از مناطق مجاور مكه تسلط دارند، تسلطى كه روزگارى تمامى غرب جزيرةالعرب را دربرمىگرفت. و با توجه به اين اكثريت شافعى در مكه است كه برخى از امامان شافعى منصب «شيخ العلماء» را در مكه به دست آوردهاند، همچنان كه از ميان 50 يا 60 امام حرم 20 تا 30 امام از مذهب شافعى مىباشد، و حلقات درس فقه شافعى يكى از پررونقترين درسهاى علمى مكه است. بيشترين اين علما و امامان شافعى در مكه زاده شده و همانجا تربيت يافتهاند؛ نظير احمد دحلان كه شيخ العلما است، و سيد عبداللّٰه الزواوى كه پدر او محمدصالح يكى از زاهدان و صوفيان مشهور بود، و ابىبكر الشطا. و از ديگر امامان شافعى مىتوان از محمد البسيونى و عمر الشامى و مصطفى عفيفى و محمد المنشاوى ياد كرد. اينان علمايى هستند كه تحصيلات خود را در الازهر به پايان رساندهاند. در ميان شافعيان مىتوان علمايى از حضرموت نظير محمدسعيد بابصل كه عهدهدار منصب «امين الفتوى» نزد شيخ العلما مىباشد و يا از داغستان نظير عبدالحميد الداغستانى كه برخى معتقد بودند او داناتر از زينى دحلان است. آنگاه هورغرونيه توصيف طولانى و مفصلى دربارۀ حلقات تدريس و نحوۀ برگزارى آن و ساعتهاى آن و تعداد اين حلقات و چگونگى آغاز استاد به تدريس و ديگر اطلاعات دربارۀ اين مراكز علمى مىپردازد.
مكه در سالهاى پايانى قرن نوزدهم
در دهههاى پايانى قرن نوزدهم بتدريج روابط ميان شرفاى مكه و حكامى كه از سوى استانبول براى حكمرانى بر مكه تعيين مىشدند رو به تيرگى رفت، و تلاش حكام و واليان بر قبضۀ هرچه بيشتر قدرت بود تا بدين وسيله از نفوذ و قدرت شرفا كاسته و آنان را حاكمانى تشريفاتى كه داراى