270بنابراين، ادعاى علاّمه تسترى وجاهت چندانى ندارد و حقّ با گروه مقابل اوست.
سليمان رييس خونخواهان امام حسين عليه السلام بود كه در منطقۀ «عينالورد» با همراهى گروه توّابين با لشكر كفرپيشۀ مروانى به نبرد برخاست و همراه بسيارى از ياران خود؛ از جمله مسيّب بن نجبه به شهادت رسيد و سر او را براى مروانيان به شام فرستادند. او به هنگام شهادت 93 سال داشت. 1
سليمان از كسانى بود كه براى امام حسين عليه السلام نامه نوشت. بعضى مىنويسند: مسلم نمايندۀ امام حسين عليه السلام در خانۀ او فرود آمد و تا آمدن عبيداللّٰه به كوفه در منزل او بود و پس از آن به منزل هانى بن عروه رفت. 2
همزمان با سليمان، كه همراه با توّابين از كوفه جهت خونخواهى و نبرد با قاتلان امامحسين عليه السلام بيرون مىرفت، مختار به كوفه وارد شد. مردم از او خواستند به جمع سليمان بپيوندد، ليكن او پاسخ داد: سليمان براى رهبرى اين گروه مناسب نيست و به فنون نبرد آگاهى ندارد. 3
گفتنى است سليمان بن صرد كسى است كه امام حسين عليه السلام در نامهاش براى مردم كوفه، كه توسط قيس بن مسهّر صيداوى (عبداللّٰه بن يقطر) ارسال كرد، نام وى را در صدر نامهاش نوشت. وقتى قيس بن مسهّر گرفتار دشمن شد نامۀ امام حسين عليه السلام را پاره كرد و بلعيد و آن نامه چنين آغاز مىشد:
«بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ... مِنَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَليّ بْن أَبي طٰالِب، الىٰ سُلَيْمٰانَبْنِ صُرَدِ، وَ الْمُسَيّبِ بْنِ نَجْبَةَ 4، وَ رُفٰاعَةَ بْنِ شَدّٰادٍ 5، وَ حَبيبِ بْنِ مُظٰاهِرٍ، وَ عَبْدِاللّٰهِ
ابْنِ وٰائِلٍ...». 6