269علاّمۀ تسترى بر اين باور است كه سليمان بن صرد، در يارىدادن به حسينبن على عليهما السلام كوتاهى كرد. گرچه امام عليه السلام را از طريق مكاتبه و راههاى ديگر دعوت كرده بود ولى از حضور در كربلا و حمايت از آن حضرت خوددارى ورزيد.
از آن سوى، صاحبنظرانى چون مامقانى معتقدند: سليمانبن صرد و جمعى از ياران او به خاطر آنكه در زندان عبداللّٰه گرفتار شده بودند، دركربلا حضور نداشتند. 1
علامه تسترى جهت اثبات مدعاى خود دليلى قابل قبول ارائه نمىدهد و فقط به ذكر اين نكته بسنده مىكند كه سليمان در آغاز حركتِ خونخواهانۀ خود با يارانش در كربلا حضور يافتند و او در جمع آنان خطبه خواند و در ضمن آن گفت: «خداوند نيكان ما را امتحان كرد و ثابت شد كه آنان در وعدۀ خود راجع به يارى دادن به پسر پيامبر صلى الله عليه و آله صادق نبودند». 2
علامه تسترى از اين كلام نتيجه مىگيرد كه سليمان در شمار بىوفايان بوده است.
در حالى كه دقت بيشتر و توجه دقيقتر در اين سخن، عكس برداشت او را نشان مىدهد؛ زيرا سليمان مىدانست كه در جمع آنان كسانى هستندكه بىوفايى كردند ولى الآن در كنار قبر امام همراه سليمان حضور دارند، لذا تعريضى به آنان زد و گفت: «نيكان ما در شمار دروغگويان واقع شدهاند» و نيز بهدست مىآيد كه همراهان او از كسانى هستند كه خود سليمان در آغاز دعوت از امام عليه السلام ، وقتى در ميان آنان سخنرانى كرد، به آنان گفت:
اگر احساس مىكنيد كه نمىتوانيد از عهدۀ دعوت و يارى دادن همه جانبۀ امام حسين عليه السلام برآييد، او را دعوت نكنيد. 3 حاضران يك جا و يك صدا پاسخ دادند: «با دشمنان او مىجنگيم و در ركاب او جان خويش را فدا مىكنيم». 4
سليمان با توجه به آن خطبه و حضور لا اقل بخشى از همان جمع در گروه توّابين، گفت: «خوبان ما امتحان خوبى پس ندادند» و نگفت: ما امتحان خوبى پس نداديم.