210زينب در كنار پيكر بى‌سر حسين عليه السلام به‌گونه‌اى مى‌گريست كه راوى مى‌گويد:

«به خدا سوگند زينب با گريه‌اش هر دوست و دشمنى را گرياند!»؛ (فأبْكَتْ وَاللّٰهِ كُلَّ عَدُوٍّ وَصَدِيقْ). ¹

در روز يازدهم بود كه ضرب و شتم بازماندگان شهيدان، توسط سپاه عمربن سعد صورت گرفت؛ به‌طورى كه يكى از وقايع‌نگاران كربلا مى‌نويسد: سكينه دختر امام حسين عليه السلام آنچنان جسد پدر را در بر گرفته بود كه جمعى از لشكر عمرسعد وى را به ضرب تازيانه از او جدا كردند؛ «ثُمَّ إِنَّ سُكَيْنَةَ ² إعتَنَقَتْ جَسَدَ أَبيهٰا الحُسَيْنِ عليه السلام فَاجْتَمَعَ عِدَّةٌ مِنَ الأَعْرٰابِ حَتّىٰ جَرُّوهٰا عَنْهُ». ³

تعداد اسيران

در منابع معتبر، در مورد تعداد اسيران كربلا، اتفاق‌نظريه وجود ندارد. اسيران آل طه مركّب از سه گروه: زنان؛ كودكان و جمعى از مردان بودند، ولى از حيث تعداد، هريك از گروه‌ها، نظريه‌اى داده‌اند.

در حديثى آمده است امام سجاد عليه السلام فرمود: ما - دوازده تن از مردان - را در حالى كه به غُل و زنجير بوديم وارد مجلس يزيد كردند؛ «أَدْخَلَنٰا عَلىٰ يَزِيد وَ نَحْنُ إِثْنىٰ عَشَرَ رَجُلاً مَغْلُولاً». ⁴

در گزارشى ديگر آمده است، زنان اهل‌بيت امام حسين عليه السلام بيست نفر بودند ⁵همچنين در برخى از كتاب‌هاى تاريخى، اسامى هفده تن از زنان اسير را ذكر كرده‌اند. ⁶