197مناسبى براى احياى اين ضرورت، استفاده كرده و دستورات عالى خود را صادر فرموده است.
و لذا در روز عيد اضحى در وادى منىٰ، به منظور نايل ساختن امّت اسلامى به اهداف مقدّس و مقاصد فوقالعاده مهم روحى و اجتماعى، امر به ذبح قربانى فرموده است و در ضمن، موضوع انفاق و احسان به حاجتمندان اجتماع را هم در نظر گرفته و مستقلاًّ دربارۀ مصرف گوشت قربانىها احكام خاصّى را مقرّر كرده است، تا اين عبادت، علاوه بر آثار درخشان روحى و اجتماعى و سياسى، واجد آثار اقتصادى و منافع مادّى نيز باشد و در حدّ خود، به بنيۀ مالى مستمندان و فقيران مجتمع، كمك كند و لذا مىفرمايد:
وَ الْبُدْنَ جَعَلْنٰاهٰا لَكُمْ مِنْ شَعٰائِرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيهٰا خَيْرٌ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهٰا صَوٰافَّ فَإِذٰا وَجَبَتْ جُنُوبُهٰا فَكُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا الْقٰانِعَ وَ الْمُعْتَرَّ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰاهٰا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ . 1
«و شترهاى چاق و فربه را در مراسم حج براى شما از شعائر الهى قرار داديم. در آنها براى شما خير و بركت است. نام خدا را هنگام قربانى كردن در حالى كه به صف ايستادهاند بر آنها ببريد، و هنگامى كه پهلوهاىشان آرام گرفت و جان دادند، از گوشت آنها بخوريد، و مستمندان قانع و فقيران را نيز از آنها اطعام كنيد. اين گونه ما آنها را مسخّرتان ساختيم، تا شكر خدا را بهجا آوريد.»
و هم در آيۀ ديگر مىفرمايد:
فَكُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا الْبٰائِسَ الْفَقِيرَ. 2
«پس از گوشت آنها بخوريد، و بينواى فقير را نيز اطعام كنيد.»
«عن أبي الصباح الكناني قال سألت أبا عبد الله عليه السلام عن لحوم الأضاحي فقال