129برويد و بعد از تحوّلات پىدرپى به صورت نطفهاى درآيد و از آن، انسان سعيدى متكوّن گردد.
و در روايت ديگرى كه «مستدرك» نقل كرده به جاى كلمۀ «الجبال» كلمۀ «الحُبالىٰ» آمده است كه به معناى «زنان آبستن» است و در اين صورت، معناى حديث روشنتر خواهد بود.
مردى در مسجدالحرام از امام صادق عليه السلام پرسيد: چه كسى گناهش از گناه همه كس بزرگتر است؟ فرمود:
«من يقف بهذين الموقفين عرفة و المزدلفة و سعى بين هذين الجبلين ثم طاف بهذا البيت و صلى خلف مقام إبراهيم عليه السلام ثم قال في نفسه أو ظن أن الله لم يغفر له فهو من أعظم الناس وزرا» 1
كسى كه در اين دو موقف: عرفه و مشعر، وقوف كند و بين اين دو كوه (صفا و مروه) سعى نمايد و گرد اين خانه (كعبه) طواف انجام دهد و نماز پشت مقام ابراهيم بجاآورد، در عين حال بعد از تمام اين اعمال، پيش خود بگويد يا گمان كند كه خدا او را نيامرزيده است. اين آدم از همه كس، گناهش عظيمتر است. (يعنى بدگمانى به خدا و يأس از رحمت خدا گناهى بسيار بزرگ و خطرناك است.)
«قال أبو جعفر عليه السلام ما يقف أحد على تلك الجبال بر و لا فاجر إلا استجاب الله له فأما البر فيستجاب له في آخرته و دنياه و أما الفاجر فيستجاب له في دنياه » 2
امام باقر عليه السلام فرمودهاند:
احدى از نيكان و بدان نيست كه بر اين كوهها (عرفات و مشعر) وقوف كند، مگر اين كه خدا (دعاى) او را به اجابت مىرساند. (منتها، دعاى) نيكوكار نسبت به امور دنيا و آخرتش مستجاب مىشود، ولى (دعاى) آدم بدكار، دربارۀ دنيايش مستجاب مىگردد.