110محو آثار آن، مقدّماتى را فراهم آورد؛ از آن جمله محضرى ساخت دربارۀ پيغمبرى ايلخان و به امضاى علماى زمان رسانيد و بدتر از آن، با ايلخانان مقرر كرد كه كعبۀ اصنام بى نام سازد و مسلمانان را از عبوديّت خداى سبحان به پرستش اوثان ملزم گرداند.

درسال 702 ه‍ . ق . غازان خان، فرمانى مبنى بر تعظيم و تفخيم سادات مكّه و خادمان بيت‌اللّٰه صادر كرد و چون راه حج ناامن بود، امير قتلغ شاه را اميرالحاج كرد و هزار سوار بر اسبها و يدكها و كوس و علم وبارگاه و سراپرده و ديگر اسباب و مراسم كه درخور چنين خيرى عظيم باشد، براى او معيّن ساخت وبراى كعبه پرده‌اى گرانبها مزيّن به نام خود و محملى مخصوص به نام همايونى روانه داشت و از وجوه زكات دوازده تومان (يكصدو بيست هزار دينار) زر در وجه ادارات ملوك مكّه و مدينه و انعامات و تشريفات مشايخ عرب و قبايل و آماده ساختن زاد و راحله و ديگر مخارج ارزانى داشت. ¹

19 - تاريخ الفخرى

ابن طقطقى نويسندۀ اين كتاب در حوادث مكّه و كعبه نوشته است: سنباد كه ساكن يكى از قراى نيشابور بود، به خونخواهى ابومسلم خراسانى قيام كرد و زنان و فرزندان ولاياتى را كه به تصرف آورده بود، اسير كرد و چنين نمود كه قصد دارد به حجاز برود و كعبه را ويران كند. وقتى لشكر سنباد و منصور خليفۀ عبّاسى مقابل هم قرار گرفتند، سنباد زنان مسلمان اسير شده را سر برهنه سوار شتران در پيشاپيش لشكر خود به حركت در آورد، با فرياد «وا محمدا»ى زنان، شتران رميدند و روبه لشكر سنباد برگشتند و آنها را تارو مار كردند.

محمد بن على بن طباطبا (ابن طقطقى) موضوع اجابت دعاى يحيى بن خالد را بيان كرده كه گفته‌اند: يحيى بن خالد برمكى راديدند كه دور خانه طواف مى‌كرد و مى‌گفت:

پروردگارا! اگر خشنودى تو در آن است كه نعمتى را كه به من داده‌اى باز پس گيرى و مال