47
كعبه در دوران خزاعه
ابوالوليد از پدربزرگش، از سعيد، از عثمان، از كلبى، از ابوصالح نقل مىكند كه:
«چون دوران سرپرستى جرهميان طولانى شد، مرتكب گناهان بزرگى نسبت به حرم شدند و به كارهايى دست زدند كه پيش از آن بدانها اقدام نشده بود و حرمت حرم را ناديده گرفتند و اموالى را كه به كعبه اهدا مىشد آشكارا و پنهانى مورد دستبرد خويش قرار مىدادند و هرگاه هرزگان از آنان دست به اعمال ناشايستى در حرم مىزدند، اشراف و بزرگان ايشان از آنان دفاع مىكردند و به كسانى كه اهل مكه نبودند و وارد آن شهر مىشدند، ستم مىكردند و كار ايشان به آنجا كشيد كه مردى از ايشان زن خود را (يا زنى ديگر را) به درون كعبه برد و گفته شده است كه همان جا با او درآميخت كه در اين هنگام هر دو به سنگ تبديل شدند.
آنگاه كار ايشان سست و پراكنده شد و با يكديگر به ستيز و اختلاف پرداختند و حال آنكه پيش از آن، از قبايل نيرومند و پرجمعيت عرب به شمار مىآمدند و از نظر مال و سلاح هم در كمال قدرت بودند.
دراين هنگام ثعلبه همراه قوم و لشكريان خود، كه به مكه آمده بود، كمكم قدرت گرفتند و گروهى از اينان كه خزاعه نام داشتند در مكه ماندند. آنان سپس بر جرهميان دست يافته و از اين پس ربيعة بن حارثة بن عمرو بن عامر كه همان لُحىّ است، سرپرستى امور مكه و پرده دارى كعبه را عهده دار شد.