46فاكهى نيز در اين باره از امير مؤمنان على بن ابىطالب عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:
«نخستين كسى كه كعبه را بنا كرد، ابراهيم عليه السلام بود. سپس منهدم گرديد و پس از او جرهميان بار ديگر آن را بنا كردند. سپس با از ميان رفتن آنان، عمالقه كعبه را از نو بنا نهادند».
تاريخ نگاران در اين باره با يكديگر همنظر نيستند. برخى از آنان گفتهاند، جرهميان پيش از عمالقه كعبه را ساختهاند ليكن محب طبرى در «قُرىٰ» و مسعودى در «مروج الذهب»، عمالقه را پيش از جرهميان دانسته و گفتهاند:
«شخصى كه از جرهميان اقدام به ساختمان كعبه كرد، «حارثه» بود كه ساختمان كعبه را توسعه داد و ارتفاع آن را همانند ارتفاع كعبۀ ساخته شده از سوى حضرت ابراهيم عليه السلام قرار داد».
پيش از اين گفتيم كه ساختمان كعبه از سوى حضرت ابراهيم به صورت سنگ چين بوده و وسايل ساختمانى؛ از قبيل گچ و آهك در آن به كار برده نشده بود. از اين رو، با گذشت زمان، ساختمان آن رو به خرابى و ويرانى مىگذاشت.
به نظر مىرسد كه پيش از عمالقه، قبيلۀ جرهميان بودند كه نسبت به ساختمان كعبه پس از حضرت ابراهيم عليه السلام اقدام كردند؛ زيرا جرهميان سابقۀ طولانىتر و كهنترى نسبت به اقامت عمالقه در مكه داشتهاند.
بنابه نقل بيشتر تاريخ نگاران و رواياتى كه در اين باره از ابن عباس و جز اينها آمده است، جرهميان بودند كه پس از رسيدن هاجر و فرزندش حضرت اسماعيل عليه السلام به مكه، به اين سرزمين روى آورده و با اجازۀ هاجر در كنار چاه زمزم رحل اقامت افكندند. سپس هنگامى كه حضرت اسماعيل عليه السلام به سن بلوغ رسيد، با دخترى از قبيلۀ جرهم ازدواج كرد.