37ابراهيم، زمينى به اندازۀ من انتخاب كن، نه كمتر و نه بيشتر، و اساس بنا را بر آن قرار ده، آن مقدار همان است كه بكّه است و حوالى آن مكه است ¹».

مهدى بن ابى المهدى، از عبدالرحمن بن عبداللّٰه، مولاى بنى هاشم، از حماد، از سماك‌بن حرب، از خالد بن عرعره، از حضرت على بن ابى‌طالب عليه السلام در تفسير اين آيه نقل كرده كه فرمود:

منظور در إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبٰارَكاً وَ هُدىً لِلْعٰالَمِينَ* فِيهِ آيٰاتٌ بَيِّنٰاتٌ مَقٰامُ إِبْرٰاهِيمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً...

آن نيست كه نخستين خانۀ معمولى باشد يا نخستين پرستشگاه؛ زيرا نوح عليه السلام پيش از ابراهيم در خانه‌هايى مى‌زيسته و خدا را عبادت مى‌كرده است و ابراهيم عليه السلام هم همانگونه بوده است ولى خانۀ كعبه نخست خانه‌اى است كه در آن براى مردم نشانه‌هاى روشن چون مقام ابراهيم وضع شده است، و هر كس درآن خانه درآيد، در امان خواهد بود ²».

ابوالوليد ازرقى در كتاب خود (اخبار مكه) آورده است: مهدى بن ابى المهدى از عبدالرحمن بن عبداللّٰه، مولاى بنى هاشم، از ابو عوانه از ابى بشر، از سعيد بن جبير، از ابن عباس نقل مى‌كند كه گفته است:

«به خدا سوگند آنان (حضرت ابراهيم و اسماعيل عليهما السلام ) آن خانه را با گچ و كلوخ نساختند و كسى آن دو را يارى نمى‌داد و مالى نداشتند كه سقف آن را بپوشانند، بلكه آن دو، نشانه گذارى و مشخص نمودند و بر آن طواف كردند ³».

فاكهى ازحضرت على بن ابى‌طالب عليه السلام روايت كرده است:

«ابراهيم عليه السلام نخستين شخصى است كه كعبه را ساخت»