460«مأمون»(عباسى) نيز در آن جا آثارى از خود به جاى گذاشته است.«حاكم بأمر اللّٰه» اين گنبد را مرمت كرده و بر آن گنبد ديگرى از چوب بنا نموده تا بدين وسيله آن را از آفتاب و باران محفوظ نگاه دارد.ارتفاع گنبد نخستين كه همان گنبد زيرين است، 11/50 متر و قطر آن بيست متر مى‌باشد.اما گنبد دومى (\ گنبد فوقانى) داراى ارتفاعى به اندازه سى متر مى‌باشد.اين گنبد از سوى«صلاح الدين ايوبى»،پس از آن كه صليبيان اين جايگاه را به كليسا تغيير داده بودند و مجسمه‌اى را بر روى صخره قرار داده بودند،تعمير و اصلاح نمود و سپس از سوى سلطان سليمان«قانونى»مرمت گرديد.
اين گنبد هم اكنون نشانه‌اى از زيبايى و مهارت صنعت روميان و عرب‌هاى پيشين، به شمار مى‌آيد،به طورى كه كارگران و صنعت‌گران كنونى،از اصلاح و ترسيم برخى قسمت‌هاى از ميان رفتۀ آن عاجز مى‌باشند اين گنبد بر روى پايه‌اى هشت ضلعى برپا گرديده كه طول هر يك از ضلع‌هاى آن 20/40 متر مى‌باشد و ديوارهاى آن پوشيده از سنگ‌هاى بزرگ مرمر است كه نقش و نگارهاى طبيعى سنگ‌ها،آن چنان زيبا بود و با مهارت خاصى در كنار هم قرار داده شده بود.اين نقش و نگارها آن چنان زيبا به نظر مى‌رسند كه ذهن هر آدمى چنين تصور مى‌كند كه به وسيلۀ نقاشان زبردستى اين مجموعه در كنار هم به وجود آمده است.زمين زير گنبد،به وسيلۀ مرمرهاى رگه دار (معرق) پوشيده شده و اطراف آن را به وسيلۀ موزاييك‌هاى مرمرين در رنگ‌هاى گوناگون سنگفرش نموده‌اند.
اما ديوارهاى بيرونى اين جايگاه،همگى به وسيلۀ كاشى كارى نفيس و زيبايى پوشيده شده كه كاشى‌هاى قديمى آن از بهاى بسيار زيادى برخوردار مى‌باشد.به طورى كه كاشى‌هايى كه در دوران مرمت سلطان«سليمان قانونى»در آن به كار رفته،از ارزش كمترى برخوردار مى‌باشد.
در هر صورت چه اين كاشى‌ها و چه كاشى‌هاى كهن ديگر،از ارزش بسيار بالايى برخوردار مى‌باشند ليكن متأسفانه مسؤولين و خادمين آن،در ازاى گرفتن مبالغ ناچيزى، قسمت‌هايى از كاشى‌هاى ياد شده را در طول دوران گذشته در اختيار خارجيان راهزن قرار داده‌اند.در زير و ميانۀ اين گنبد«صخرۀ شريف»را مشاهده مى‌كنيد كه اين سنگ از