293معظم به كار رفته باشد و يا اين كه ياد آور پيمانى باشد كه ابراهيم عليه السلام بر خود و فرزندش قرار داده بود كه اين خانه را به عنوان وعده گاهى برا اجتماع مردم آماده سازد.و نيز ممكن است كه ابراهيم آن را به عنوان گواهى بر خود و فرزندش قرار داده باشد كه اين خانه از ملكيت آنان به ملكيت خداوند تعالى تغيير يافته است تا اين كه مصلايى براى مردم و مسجدى براى طواف كنندگان و عاكفين و ركوع كنندگان و سجود كنندگان قرار گيرد.
ابراهيم عليه السلام حجر الاسود را در ركنى كه نزديكتر به در كعبه بود قرار دارد تا اين كه آغاز حدود اين بيت مكرم روشن شود و طواف كنندگان از اين نقطه طواف خويش را شروع نمايند.حضرت رنگ سياه را انتخاب كرد كه به راحتى بتوان آن مكان را تشخيص داد؛بنابراين اين سنگ از سوى حضرت ابراهيم محترم شمرده شده و نيز فرزندش آن را احترام كرده است و مسلمانان نيز تا امروز و آينده آن را محترم شمرده و خواهند شمرد.
بنابراين حج در ميان عرب جاهليت بر طبق سنت ملت ابراهيم و اسماعيل عليهما السلام و شرع آنان محترم شمرده مىشد و آن را پاس مىداشتهاند.تا اين كه پس از واقعۀ«فيل»عظمت قريش افزون گرديد،به طورى كه مردم دربارۀ آنان سخنان اغراقآميز مىگفتند و از آنها به عنوان«اهل اللّٰه»ياد مىنمودند.به اين جهت بود كه قريش خود را والاتر از ديگر اعراب به شمار مىآورد و بر آنان فخر فروشى مىكرد.
قريش از اين پس خود را سر كرده و ولات بيت به شمار مىآورد و هيچ يك از اعراب را به پايه و منزلت خويش نمىپنداشتند.پس ميان خود اتفاق كردند كه از معافيت مذهبى برخوردار شوند،بنابراين وقوف در عرفات و حركت از آنجا به سوى مشعر و منى را ترك كردند در حالى كه اقرار داشتند عرفات از مشاعر است و از امورى است كه در حج بنا بر آيين ابراهيم عليه السلام بايد انجام گيرد و نيز گفتند براى ساكنان مناطق غير حرم سزاوار نيست از خوراكىهايى كه از وطن خود همراه آوردهاند در حرم بخورند.اين شرط در صورتى بود كه آنان براى انجام مناسك حج يا عمره آمده باشند.كه در اين صورت بايد حاجيان و به جا آورندگان عمره در منطقۀ حرم،از غذاى آماده شده در حرم مىخوردند.از سنتهاى ديگرى كه پديد آوردند،اين بود كه گفتند:هر كس بايد در لباس احمسىها-(يعنى قريش كه به علت پاى بندى و استواريشان به دين خود را به اين اسم