90هيچ كس راستگارى 1 و نجات نيافته مگر بوسيلۀ ما، و هر كه را دوستى ما توشۀ او باشد هرگز نااميد نشود.
هر كه مسرور كند ما را، ما نيز روزى او را مسرور كنيم، و هر كه بدى به ما كند بر نهج حلال از مادر متولّد نشده.
پس، از نظرم غايب شد، بسى تأسّف خوردم كه ندانستم كيست، چون به مكّه رسيدم روزى او را در مطاف جماعتى بيشمار و خلايق بسيار ديدم كه حلقه زده ايستاده‌اند، پس رفتم تا ببينم كه اين غوغا چيست، همان كودك را ديدم كه مردمان در دور وى جمع شده‌اند و مسائل حلال و حرام و مشكلات قرآن و دقايق احاديث سيّد انام صلى الله عليه و آله را مى‌پرسند و او به زبان فصيح و بليغ مشكلات ايشان را جواب مى‌فرمايد، از يكى پرسيدم كه اين كودك كيست ؟ گفت : ويحَك 2 ! اين را نمى‌شناسى ؟ كسى است كه سنگريزه‌هاى بَطحا 3 او را مى‌شناسند ! اين است قرّة العينِ حسين بن على : علي بن الحسين زين العابدين عليهم السلام . چون اين را شنيدم گريان و نالان به خدمت او رفته دست و پاى وى را بوسيدم [ و] زيارتش كردم 4.
در حديث است كه عبدالملك بن مروان در مسجدالحرام طواف مى‌كرد و امام سجّاد عليه السلام در پيش روى او طواف مى‌كردند و متوجّه او نمى‌شدند و عبدالملك آن حضرت را نمى‌شناخت، پس متوجّه اصحاب خود شده پرسيد كه : كيست اين كس كه در پيش روى من طواف مى‌كند و متوجّه من نمى‌شود ؟ گفتند : اين على بن الحسين عليهما السلام است. پس نشست در مكان خود، گفت : حاضر كنيد او را. خادمان عبدالمك آمده آن حضرت عليه السلام را برگردانيدند، چون حضرت را ديد گفت : يا على، من قاتل پدر تو نيستم، چرا نزد ما نمى‌آيى ؟ فرمود كه : قاتل پدر من فاسد كرد بر آن فعل دنياى خود را، و پدر