213ديگر و به كوه مروه بالا رفت و خبر داد حوّا را به آنچه [ كه] جبرئيل خبر داده بود؛ پس هر دو شادى كردند ¹ شادى بسيار، و حمد و شكر خدا به جا آوردند. پس به اين سبب مقرّر شد كه هفت شوط ميان صفا و مروه به نحوى كه آدم عليه السلام [ عمل] كرد طواف كنند ².

جهت دوّم، شوط كردن هاجر، هفت مرتبه در ميان صفا و مروه؛ چنانچه تفصيلش در فصل زمزم گذشت.

و سبب هروله را سه چيز فرموده‌اند :

اوّل، فقرۀ ³ هاجر كه در فصل زمزم ذكر شد.

دوّم، قضيّۀ آدم عليه السلام كه مذكور شد.

سيُّم، مرويست كه هروله در ميان صفا و مروه، براى اين سنّت شد كه ابراهيم عليه السلام چون به اين موضع رسيد شيطان بر وى ظاهر شد، جبرئيل گفت كه بر او حمله كن، پس ابراهيم عليه السلام حمله بر او نموده، شيطان گريخت و ابراهيم عليه السلام از پى او دويد ⁴.

كرامة مناسبة : طاووس يمانى گويد كه : سالى به حجّ رفته بودم، چون خواستم كه سعى كنم، بر صفا رفتم و در صفا جوانى را ديدم با هيبت وقار امّا لاغر و ضعيف بود و جامۀ كهنه پوشيده، چون بالاى صفا رفت چشمش بر كعبه افتاد سر بسوى آسمان برداشت، گفت : «أنَا عريانٌ كما تَرىٰ وَ أنَا جائعٌ كما تَرىٰ يا مَن يَرىٰ وَ لا يُرىٰ»، از گفتار وى تنم به لرزه آمد، ديدم طبقى از هوا به زير آمد و دو بُرد يمانى بر روى طبق به پيش وى نهاده شد، چون من او را ديدم تعجّب كرده پرسيدم، پس او به من نگريست و گفت :

يا طاووس، گفتم : لبّيك يا سيّدى؛ و تعجّبم زياده شد كه مرا نديده مى‌شناسد، آنگاه گفت : تو را در اينها رغبتى و حاجتى هست ؟ و پرده از روى طبق برداشت، در طبق چيزى ديدم شبيه به نقل (به روايتى طاووس گويد : ميوه‌هايى ديدم كه مثل او را نديده بودم)، گفتم : يا سيّدى، مرا به برد حاجت نيست امّا آنچه در طبق است، آرى. پس مشتى