214از آنها به من داده من دست او را بوسيدم، و آنها را به گوشۀ جامۀ احرام بستم، و به آن مزه و لذّت، چيزى نخورده و نديده بودم، پس از آن دو برد يكى را ازار كرد و ديگرى را ردا، و آن جامه كه داشت به مستحقّ رسانيد، بعد رو به مروه نهاده مى‌گفت : «ربِّ اغفِر وَ ارْحَم وَ تجاوَز عمّا تَعلَم إنَّكَ أنتَ الأعَزُّ الأكرَم». پس از عقب وى رفتم تا به مروه رسيدم، كثرت مردم ميان او و من حايل شد و [ او را] از نظرم غايب ساخت، و من در تفكّر بودم كه آيا او ملك بود يا ولىّ اللّٰه ! پس از يكى از صلحا پرسيدم و حكايت را نقل كردم، گفت : وَيلَك 1 يا طاووس ! تو او را نمى‌شناسى ؟! او است عابد عرب و آدم دوّم و امام وقت و پسرزادۀ رسول‌خدا صلى الله عليه و آله ، عليّ بن الحسين عليهما السلام ، زين العابدين. پس در فراق وى مى‌گريستم و حسرت مى‌بردم تا [ اينكه] به خدمتش رسيدم و صحبت او را دريافتم و از او نفع تمام گرفتم.
الفصلُ الرّابِع وَ العِشرُون در احرام حجّ
بدان كه حجّ كننده چون عمره را تمام كرد و مُحِلّ 2 شد، واجب است احرام ببندد براى حجّ؛ و واجبات احرام چند چيز است :
اوّل، نيّت كردن به اين طريق كه : احرام مى‌بندم براى حجّ تمتّع اسلام واجب قربة الى اللّٰه.
دوّم، پوشيدن لباس احرام به طريقى كه در احرام عمره مذكور شد.
سوّم، تلبيه گفتن به نحوى كه گذشت.
چهارم، بودن اين احرام در مكّه.
پنجم، اجتناب كند از هر چيزى كه در احرام عمره اجتناب از آن لازم بود.
و مستحبّات اين احرام چند چيز است :