182نمى‌باشى ؟ حضرت فرمود : هيهات اى اصمعى ! بدرستى كه خدا خلق فرموده بهشت را براى كسى كه فرمان او برد، اگرچه آن كس بندۀ حبشى باشد، و خلق كرده آتش را براى كسى كه نافرمانى او كند، هرچند سيّد قرشى باشد؛ الحديث ¹.

قصّة لطيفة : مروى است كه [ حضرت] امير عليه السلام به مكّه آمده بود، شبى در مسجدالحرام ديد كه اعرابى به استار كعبه ² چسبيده مى‌گويد : يا صاحبَ البيتِ ! البيتُ بيتُكَ وَ الضّيفُ ضَيفُكَ وَ لِكُلِّ ضَيفٍ مِن مُضيفِهِ قِرىً فَاجعَل قِرايَ مِنكَ اللَّيلةَ المَغفِرَة؛ امير عليه السلام به اصحاب خود فرمود : آيا مى‌شنويد كلام اين اعرابى را ؟ گفتند : بلى فرمود :

خدا كريم تر است از آنكه مهمان خود را نا اميد برگرداند. پس در شب دوّم، باز همان اعرابى را ديد در همان ركن، به استار كعبه چسبيده مى‌گويد : يا عزيزاً في عزّكَ أعزّني بعزّ عزّتكَ في عزٍّ لا يعلمُ أحدٌ كيف هوَ أتوجّه إليكَ وَ أتوسّلُ إليكَ بحقِّ محمّدٍ وَ آلِ محمّدٍ عليكَ أعطني ما لا يُعطيني أحدٌ غيركَ. حضرت عليه السلام به اصحاب خود فرمود : اين است و اللّٰه اسم اكبر با [ زبان ؟] سريانيّه، خبر داد اين را به من حبيبم رسول‌اللّٰه صلى الله عليه و آله ؛ [ اعرابى] سؤال كرد از خدا بهشت را پس عطا فرمود، و سؤال كرد خلاصى از جهنّم را پس دوزخ را بر او حرام فرمود. شب سيّم، همان اعرابى را ديد كه باز به استار كعبه چسبيده مى‌گويد : يا مَن لا يَحويهِ مَكانٌ وَ لا يَخلو مِنهُ مَكانٌ أرزُقِ الأعرابيَّ أربعةَ آلاف دِرهَم.

امير عليه السلام پيش رفته فرمود : بهشت سؤال كردى داد، و آتش جهنّم را از تو برگردانيد، امشب هم چهار هزار درهم مى‌خواهى ؟ اعرابى گفت : تو كيستى ؟ فرمود : أنَا عليُّ بنُ أبي‌طالبٍ. اعرابى، دست خود را از پردۀ كعبه برداشته دامن آن حضرت عليه السلام را گرفت، گفت : تويى وَ اللّٰه حاجت من، و خدا با تو روا ساخته حاجت مرا. فرمود : سؤال كن يا