183اعرابى و بخواه. گفت : تا حال متأهّل نشده‌ام، هزار درهم بجهت مهر مى‌خواهم و هزار درهم ديگر مى‌خواهم كه قرض خود را بدهم، هزار درهم را خانه بگيرم، و با هزار درهم گذران نمايم. فرمود : انصاف كردى يا اعرابى (يعنى زياد نخواسته‌اى)، اينها همه لازم است، زمانى كه از مكّه بيرون آمدى بيا به مدينه به خانۀ ما. پس اعرابى يك هفته در مكّه مانده رو بسوى مدينه عقب امير عليه السلام دويدن گرفت، چون به مدينه آمد، مى‌گفت :
كيست كه مرا دلالت كند به خانۀ امير عليه السلام ؟ اتّفاقاً حسين عليه السلام در كوچه بود، كلام عرب را شنيد، فرمود : من تو را مى‌برم به در خانۀ على عليه السلام ، بيا برويم. در بين راه اعرابى پرسيد :
تو پسر كيستى ؟ فرمود : پسر على عليه السلام ، گفت : مادرت كيست ؟ فرمود : امّي بنتُ رسول‌اللّٰه صلى الله عليه و آله فاطمةُ الزّهراء سيّدةُ نساءِ العالَمينَ عليها السلام ، گفت : جدّت كيست ؟ فرمود :
رسول‌اللّٰه، محمّدُ بنُ عبدِاللّٰه صلى الله عليه و آله ، گفت : جدّه‌ات كيست ؟ فرمود : خديجة بنتُ خويلد عليها السلام ، گفت : برادرت كيست ؟ فرمود : أبومحمّد الحسن بن عليّ عليهما السلام ، گفت : تمام شرافت دنيا و آخرت را صاحب شده‌اى، برو نزد پدرت و بگو عربى كه در مكّه وعده كرده‌اى كه چهار هزار درهمش بدهى آمده. چون حسين عليه السلام پدرش را خبر داد، امير عليه السلام به فاطمه عليها السلام فرمود : آيا در خانه چيزى هست كه اعرابى بخورد ؟ گفت : نه. امير عليه السلام سلمان را طلبيد، فرمود : برو و همان باغ را كه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله بجهت من غرس نموده و من با دست خود او را آب داده‌ام به تجّار بفروش. سلمان رفته، باغ را به دوازده هزار درهم فروخت امير عليه السلام اوّل چهار هزار درهم كه وعده كرده بود به اعرابى داد و چهل درهم علاوه بجهت خرج راه عطا فرمود. پس مساكين و فقراى مدينه خبردار شدند، آمدند خدمت آن جناب. پس حضرت پولها را به فقرا داد تا تمام شد. اين احوال را به فاطمه عليها السلام خبر دادند كه حضرت امير عليه السلام باغ را فروخته [ پول آن را] قبضه قبضه به مردم قسمت نمود تا اينكه با حضرت عليه السلام يك درهم نماند، آمد به خانۀ فاطمه عليها السلام گفت : يابن عمّ، باغ را فروختى ؟ فرمود : بلى. پرسيد : چه كردى پول آن را ؟ فرمود : فقرا خبردار شده آمدند، حيا كردم كه آنها را به ذلّت سؤال مبتلا كنم، پيش از سؤال، پولها را دادم تا تمام شد. جناب فاطمه عليها السلام گفت : ياعلى، من گرسنه و دو پسرم گرسنه است، و تو هم مثل ما گرسنه‌اى ! پس فاطمه عليها السلام اين را گفته، (از روى مصلحت كه در نزد خود بود) دامن امير عليه السلام را گرفت.