119
نوزدهم دندان كندن.
بيستم آلات حرب 1 بر خود بستن بدون ضرورت.
بيست [ و ] يكم كندن درخت و گياهى كه در حرم روييده باشد.
بيست [ و ] دوّم استعمال كردن كافور و ساير انواع طيب، بعد از مردن محرِم 2 در غسل و حنوط او.
و از محرّمات 3 چند چيز است كه مخصوص مرد مى‌باشد :
اوّل پيراهن و زير جامه و قبا و هر لباس تكمه‌دار، كه بعد از پوشيدن آن تكمه‌هايش را گره بزند، و هر لباسى كه آستين داشته باشد، و دستهاى خود را در آستين آن داخل نمايد؛ بلكه مطلق رخت دوخته.
دوّم پوشيدن چيزى كه پشت قدم 4 را بپوشد، مثل جوراب و چكمه و امثال آنها.
سيّم پوشيدن سر به هر چيزى كه بوده باشد از قبيل ملبوس 5 يا گِل يا حنا يا دوا، يا چيزى كه آن را بر سر خود بردارد و در حكم پوشيدن سر است از تماس.
چهارم با اختيار در وقت راه رفتن، در سايۀ چيزى برود كه آن چيز در بالاى سر او بوده باشد نه در يك طرف از اطراف آن؛ پس جايز نيست نشستن در محمل 6 و تخت روان كه روپوش داشته باشد الّا در حين اضطرار 7.
و چند چيز است از محرّمات كه مخصوص مى‌باشد به زنان :
اوّل زيور كردن، خواه به جنس طلا باشد يا نقره و نحوِ 8 آنها.
دوّم اظهار زينت خود براى زوج و محارم خود؛ بلكه مطلقاً.
سيُّم پوشيدن روى، اگرچه بواسطۀ بادزن بوده باشد؛ ولكن جايز است كه يك طرف