118
چهارم بوسيدن زن و كنيز، و همچنين دست به بدن آنها زدن يا نظر كردن به شهوت.
پنجم استمناء، به هر نحوى كه بوده باشد.
ششم استعمال طيب 1 نمودن؛ به خوردن و بوييدن، حتّى در دكّان عطرفروش نشستن (بجهت آنكه لباس و بدن او خوشبو شود).
هفتم گرفتن دماغ از بوى بد و مكروه.
هشتم روغن به بدن ماليدن؛ اگرچه آن روغن بوى خوش نداشته باشد (چنانچه جايز است استعمال آن در اضطرار).
نهم سرمۀ سياه در چشم كشيدن.
دهم نظر كردن به آينه، اگرچه به قصد زينت نباشد.
يازدهم بيرون آوردن خون از بدن؛ به فَصد 2 يا حجامت يا خاريدن يا مسواك كردن.
دوازدهم ناخن گرفتن در حال اختيار.
سيزدهم موى از سر يا بدن جدا كردن.
چهاردهم انگشتر در انگشت كردن به قصد زينت (و جايز است به قصد استحباب).
پانزدهم كشتن جانور كه در بدن مى‌باشد؛ بر وجه مباشرت و يا بر وجه علاج و سبب (مثل آنكه به لباس خود جيوه بمالد)، و فرق نيست در حكم مذكور ميان آنكه آنها در بدن باشند يا در لباس.
شانزدهم دروغ گفتن، و احوط 3 آن است كه ترك كند تفاخر 4 و دشنام دادن را، و بهتر مرتبۀ احتياط آن است كه از هر لفظ قبيح اجتناب نمايد.
هفدهم جدال كردن؛ و آن عبارتست از : لا وَ اللّٰه يا بلى و اللّٰه گفتن، بلكه واجب است اجتناب از هر نوع قسم در مقام خصومت.
هجدهم خضاب كردن به حنا به قصد زينت.