146اينها قرينه است بر اينكه مقصود پيامبر صلى الله عليه و آله از نهى در اين موارد اشاره به در امان ماندن از نجاست در هنگام نماز مىباشد، پس اين روايت اقامۀ نماز در اين اماكن را، در صورتى كه به همراه نجاست باشد، حرام و باطل مىداند و در غير اين صورت حمل بر كراهت مىشود.
ابن قدامه نيز مىگويد: «علّت نهى از نماز در اين مكانها اين است كه احتمال نجس شدن لباس يا بدن نمازگزار بسيار زياد است، لذا شارع مقدّس حكم به بطلان نماز را مشروط به نجس شدن كرده است، نه وجود نمازگزار در آن مكانها.» 1
ثالثاً: در اين حديث كلمۀ «مقبره» ذكر شده است. و مقبره به معناى گورستان است. اين روايت تنها دلالت بر كراهت اقامۀ نماز در گورستان دارد و شامل مشاهد مشرّفه - مانند مشهد امام على عليه السلام و مشهد امام حسين عليه السلام و...- نمىشود؛ زيرا گورستان بر آنها صدق نمىكند.
3. روايت دوم (روايت أنس) نيز نمىتواند حرمت نماز خواندن در كنار قبرها را ثابت كند؛ زيرا اين روايت اگر چه موافق با مضمون بعضى روايات در كتابهاى حديثى ماست - مانند روايت عمّار ساباطى از امام صادق عليه السلام كه مىگويد: از امام صادق عليه السلام دربارۀ مردى كه ميان قبرها نماز مىخواند پرسيدم؟ آن حضرت فرمود: «جايز نيست مگر اينكه از چهار