110
پرسش 27
علت تقيّه، يا ترس از مرگ است يا شكنجه و امامان كه از اين دو ترسى ندارند، چرا تقيه مىكنند؟
پاسخ
تقيه به خاطر ترس از مرگ يا شكنجه نبود، بلكه اسبابى داشت كه به برخى از آنها اشاره مىكنيم:
1 . حكومتهاى اموى و عباسى، از هر نوع تشكّل شيعى و گرد آمدن شيعيان به دور يك امام وحشت داشتند و به هيچ قيمت آن را نمىپذيرفتند و لذا در دوران خلافت معاويه، تشكلهاى شيعى نابود شدند و شخصيتهايى مانند حجر بن عدى و ميثم تمار اعدام و يا به دار آويخته شدند. از اين جهت امام براى حفظ باقىماندۀ شيعيان، تقيه مىكردند كه مبادا آنها را از ميان ببرند.
2 . اگر امام تقيه نمىكرد، نمىتوانست بهديگر وظايفخود بپردازد.
او بهصورت آرام وبدون درگيرى و احياناً مماشات لفظى با گروه مخالف، حقايق را بيان مىكرد و از اين طريق، افراد آماده را آگاه مىساخت.
روشن است كه اگر تقيه نمىكرد همين خدمت نيز از ميان مىرفت.
3 . امر به معروف به صورت آشكار و مخالفت با نظام حاكم، در صورتى لازم است كه مفيد فايده باشد. بديهى است در آن شرايط، جز به هم زدن نظم و ايجاد آشوب نتيجهاى نداشت.