76و مردم بر سر عباس ريخته او را مسح كرده مىگفتند:
گوارايت باد اى ساقى حرمين! و عمر گفت: بهخدا قسم اين وسيلۀ ارتباط و تقرّب خداوند بود و در همين زمينه است كه «عباس بن عتبه» پسر برادرش ابياتى سرود، از جمله:
بعمي سقى اللّٰه الحجاز وأهله
عشية يستقى بشيبته عمر 1
ابن عبدالبر در برخى روايات چنين گفته است: كه آسمان دهان مشكهايش را گشود و باران چون كوهى فروريخت بهگونهاى كه گودىها با بلندى مساوى گشت و زمين سبز گرديد و معيشت مردم به سامان آمد؛ سپس عمر گفت: بهخدا قسم كه اين همان وسيله به درگاه الهى و جايگاه نزد اوست.
همانگونه كه دانستى وسيله قراردادن بزرگان بهسوى خداوند، عبادت آن وسايل نيست، مگر اينكه كسى آنها را «رب» بهحساب آورد، همانگونه كه بتپرستان چنين برخوردى نسبت به بتها داشتند وگرنه اگر كسى چنين اعتقادى نداشته باشد، ضمن اينكه از جانب خداوند مأمور به استفاده از وسايل است درواقع اين وسيلهجويى خود عبادت خداوند آمر مىباشد.