155قصدى كرده باشد؛ همانگونه كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مقام ابراهيم قصد نماز كرد يا چنانكه نماز در كنار استوانه سزاوار است و همانگونه كه حضرت قصد مساجد را براى نماز و خصوصاً اقامۀ آن در صف اول مىنمود.
2 - قول دوم معتقد است كه مقدار كم از اين امر جايز است چنانكه از «ابن عمر» نقل شده كه شايسته مىدانست رفتن به اماكنى را كه پيامبر صلى الله عليه و آله در آن مناطق رفته بود ولو اينكه اين امر اتفاقى و بدون قصد باشد. «سندى خواتيمى» مىگويد از ابوعبداللّٰه سؤال كرديم كه حكم فردى كه به اين اماكن برود چيست؟ گفت: بنابر حديث «أم كلثوم» كه از پيامبر صلى الله عليه و آله درخواست كرد تا در خانهاش نماز گزارند، تا او بتواند آنجا را مصلاى خود قرار دهد و بنابر عمل «ابن عمر» كه مواقف و آثار پيامبر صلى الله عليه و آله را دنبال مىكرد؛ اشكالى ندارد كه انسان به اين مشاهد برود و تنها اشكال اين است كه مردم زيادهروى و افراط در اين امر مىكنند.
حفظ آثار پيامبر صلى الله عليه و آله اصلى بزرگ و ميراثى گرانبها و تاريخى است؛ زيرا اين آثار تاريخىِ امتى است كه به آن افتخار مىكند و شرافت خويش و مردان و پيشوايانش را بهوسيلۀ آن بهظهور مىرساند. پيشوايانى كه مجد و عظمت و عزت او را پايهگذارى كرده و از او امتى راهبر و پيشرو در همۀ عرصهها بنا نهادند؛ بنابراين بىتوجهى به اين آثار، از بين بردن شهود تمدن حقيقى اسلامى و مسخ كردن اصول