234
مگر آنچه را كه خدا راضى باشد، و خطاب به فرزندش ابراهيم فرمود: ما در فراق تو اى ابراهيم محزون هستيم.
در صحيح مسلم نيز گريه رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم را بر فرزندش ابراهيم نقل كرده است. 1
همچنين در صحيح بخارى است كه:
وقتى خبر رحلت رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم منتشر شد، ابوبكر داخل حجره شد و خود را روى جنازۀ رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم انداخت و او را بوسيد و گريه كرد.
«فقَبَّله و بَكىٰ». 2
و در همين كتاب است كه:
در رحلت رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم ، بغض گلوى مردم را گرفته بود و طورى گريه مىكردند كه صداى گريه آنها شنيده مىشد.
«فَنَشج الناس يَبْكُونُ». 3
باز در همين كتاب است كه:
ابن عباس مىگفت: پنجشنبه و چه پنجشنبهاى؟ و سپس به قدرى گريه مىكرد كه ريگها از اشك چشمشتر مىشد. 4