235لازم به يادآورى است كه روايات وارده در گريۀ ابن عباس و علت گريه او را قبلاً نقل كرديم.

در كتابهاى ديگر اهل تسنن نيز آمده است كه:

گريه و حزن و اندوه بر اموات جايز است، مشروط بر اينكه حرفى كه موجب غضب خداوند شود نزنند، نوحه سرايى و مدح و ثناى بى مورد و دروغ براى مرده انجام ندهند. ¹

7 - در كتابهاى تاريخى خود اهل تسنن است كه مردم مدينه در رحلت رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم شديداً گريه كردند.

در كتاب «التاريخ القويم لمكة و بيت اللّٰه‌الكريم» ²است كه:

در رحلت رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم مردم مدهوش شدند و بسيار گريستند... و فاطمه عليها السلام گريه كرد... و عمر گريه كرد... و از عايشه نقل كرده كه گفت:

سر رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم در دامن من بود كه قبض روح شد، سر حضرت را روى بالش گذاشتم و با زنها به سينه و صورتم زدم

«ثم وضعت رأسه على وسادة و قمت ألْتدمُ (اى،