135بطور خلاصه پاسخ روشن و گويا مى‌دهيم ان شاء اللّٰه.

الف) گفته‌اند: نماز خواندن در كنار قبور عبادت و پرستش اهل قبور است و از اسباب شرك مى‌باشد و عمدتاً نظر آنها به شيعيان است كه در حرم ائمه عليهم السلام و گاهى كنار بقيع نماز مى‌خوانند و همچنين بعد از زيارت، نماز زيارت مى‌خوانند.

پاسخ تهمت‌ها:

اوّلاً شيعيان هركجا وهر نمازى كه بخوانند چنانچه بخواهند نيت نماز را به زبان بياورند مى‌گويند: «نماز مى‌خوانم قربة الى اللّٰه» و هرگز به ذهنشان هم خطور نمى‌كند كه - العياذباللّٰه - «نماز مى‌خوانم قربةً الى صاحب القبر» و نماز زيارت نيز كه‌مى‌خوانند همين گونه نيت مى‌كنند و نماز را «قربةً الى اللّٰه» مى‌خوانند و ثواب آنرا به صاحب قبر هديه مى‌كنند، همان گونه كه مثلاً در دعاى بعد از نماز زيارت امام حسين عليه السلام مى‌گويند:

پاسخ تهمت‌ها

اللهم انّى صَلَيّتُ و رَكَعتُ و سَجَدتُ لك وَحْدَكَ لاشريكَ لكَ لأنّ الصَّلاة والرّكوع والسُّجودَ لايكونُ الا لك... اللّٰهم وَ هٰاتانِ الرَّكعتانِ هَديّةٌ مِنّى الى مولاىَ الحسين بن علىّ عليهما السلام ؛ ¹ «خدايا نماز خواندم و ركوع كردم و سجده كردم براى تو، تو يكتايى هيچ شريكى براى‌تو نيست، براى‌اينكه هيچ نماز و ركوع و سجودى نيست مگر براى تو... خداوندا اين دو ركعت نماز را هديه نمودم به مولايم حسين بن على عليهما السلام .»