134مسجد باشد، چه حرم ائمه عليهم السلام يا غير آن مستحب مىدانند جملههاى ذيل را بعد از تكبيرات افتتاحيه و قبل از شروع به حمد بخوانند:
وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ، عالم الغيب و الشهادة، حَنِيفاً وَ مٰا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ، إِنَّ صَلاٰتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيٰايَ وَ مَمٰاتِي لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِينَ، لاٰ شَرِيكَ لَهُ وَ بِذٰلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا من اَلْمُسْلِمِينَ. 1
من با ايمان خالص رو بسوى خدايى آوردم كه آفرينندۀ آسمانها و زمين است، داناى نهان و آشكار است و وجودم از لوث شرك و عقايد مشركان منزه است و مسلمان هستم و من هرگز با عقيدۀ جاهلانۀ مشركان موافق نخواهم بود، همانا نماز و طاعت و كليّۀ اعمال من - قربانى و غير آن - و حيات و مرگ من، همه براى خدا است كه پروردگار جهانيان است، او را شريك نيست و به همين اخلاص كامل مرا فرمان داده و من مطيع و تسليم امر خدا مىباشم.
اين عبارت و اين كيفيت نماز خواندن و اين عقيده و ايمان خالص، پاسخى روشن و قاطع به تمام ياوه سراييهاى آن كسانى است كه شيعه را متهم به شرك مىكنند .
در عين حال برخى از ادعاها و اتهامات آنها را مطرح و