167 پس مردى از ابن عمر سؤال نمود: چرا پيامبر به چنين رفتارى مبادرت ورزيد؟ پاسخ داد: براى اين كه امّت خود را در رنج و مشقّت نيندازد، اگر شخصى بخواهد بين دو نماز جمع نمايد.

20 - همچنين در «كنز العمّال»، چنين مى‌خوانيم:

«عن جابر، أنّ النّبىّ - صلى اللّٰه عليه [ و آله ] و سلّم - جمع بين الظّهر و العصر بأذٰانٍ و إقامتين». ¹

- جابر بن عبد اللَّه گويد: پيامبر صلى الله عليه و آله بين نماز ظهر و عصر با يك اذان و دو اقامه، جمع نمود.

21 - در كنز العمال، روايت ذيل را يادآور مى‌شود:

«عن جابر أنّ رسول اللّٰه - صلى اللّٰه عليه [ و آله ] و سلّم - غربت له الشّمس بمكّة فجمع بينهما بسرف». ²

- جابر بن عبد اللَّه مى‌گويد: در حالى كه پيامبر گرامى در مكه بودند، خورشيد غروب نمود و هنگامى كه به منطقه «سرف» ³ رسيد، نماز مغرب و عشا را با هم ادا نمود.

22 - در كنز العمال از ابن عباس، چنين آمده:

«جمع رسول اللّٰه - صلّى اللّٰه عليه [ و آله ] و سلّم - بين الظّهر و العصر، و المغرب و العشاء بالمدينة فى غير سفرٍ و لا مطرٍ، قال: قلت لابن عبّاس: لم تراه فعل ذلك؟ قال: أراد التّوسعة على امّته». ⁴