166 - با پيامبر گرامى در نبرد تبوك، خارج شديم، پيامبر نماز ظهر و عصر را با هم بجا مى‌آورد و نماز مغرب و عشا را نيز با هم ادا مى‌نمود.

18 - مالك بن انس، در كتاب «موطّأ» مى‌نگارد:

«عن ابن شهاب انّه سأل سالم بن عبد اللَّه: هل يجمع بين الظّهر و العصر فى السّفر؟ فقال: نعم لا بأس بذلك، أ لم تر إلى صلاة النّاس بعرفة؟» ¹

- ابن شهاب، از سالم بن عبد اللَّه پرسيد: آيا نماز ظهر و عصر در حين مسافرت با هم جمع مى‌شوند؟ پاسخ داد: آرى، اشكالى ندارد، آيا نماز مردم را در روز عرفه (در سرزمين عرفات) نمى‌بينى؟

لازم به ذكر است كه مسلمانان جايز مى‌دانند در روز عرفه و در عرفات، بين نماز ظهر و عصر، جمع كنند و هر دو را در وقت ظهر و بدون فاصله مى‌خوانند. در اينجا سالم بن عبد اللَّه مى‌گويد: همان طور كه مردم در عرفه، هر دو نماز را با هم مى‌خوانند، در غير عرفه نيز مى‌توان بين آن دو جمع نمود.

19 - متّقى هندى، در كتاب «كنز العمّال» آورده:

«قال عبد اللَّه: جمع لنا رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله مقيماً غير مسافر بين الظّهر و العصر، و المغرب و العشاء. فقال رجلٌ لإبن عمر: لم ترى النّبى صلى الله عليه و آله فعل ذلك؟ قال: لأن لا يحرج امّته إن جمع رجلٌ». ²

- عبد اللَّه بن عمر گويد: پيامبر گرامى، در حالى كه ساكن و در حضر بود و در حال سفر نبود، بين نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشا جمع نمود.