165 نجمع بين الصّلاتين على عهد رسول اللّٰه - صلّى اللّٰه عليه [ و آله ] و سلّم - ». ¹

- مردى به ابن عباس گفت: نماز، او سخنى نگفت. دوباره گفت: نماز، ابن عباس سكوت نمود، باز گفت: نماز، وى پاسخى نداد. براى چهارمين بار گفت: نماز، ابن عباس گفت: «لا امّ لك»؛ «مادر برايت نباشد» آيا تو مى‌خواهى نماز را به ما بياموزى؟ در حالى كه ما با پيامبر، بين دو نماز جمع مى‌نموديم و هر دو را با هم بجا مى‌آورديم.

16 - مسلم روايت مى‌كند:

«إنّ رسول اللّٰه - صلّى اللّٰه عليه [ و آله ] و سلّم - جمع بين الصّلاة فى سفرة سافرها فى غزوة تبوك فجمع بين الظّهر و العصر، و المغرب و العشاء. قال سعيدٌ: فقلت لابن عبّاس: ما حمله على ذلك؟ قال: أراد أن لا يحرج امّته». ²

- پيامبر گرامى، جمع بين نمازها را در مسافرت خود در غزوۀ تبوك انجام داد و بين نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشا جمع نمود. سعيد بن جبير مى‌گويد: از ابن عباس سبب آن را پرسيدم؟ گفت: پيامبر مى‌خواست كه امت خود را در رنج و سختى نيندازد.

17 - مسلم بن حجاج، از زبان معاذ، چنين حكايت مى‌كند:

«خرجنا مع رسول اللّٰه صلى اللّٰه عليه [ و آله ] و سلّم فى غزوةِ تبوك فكان يصلّى الظّهر و العصر جميعاً و المغرب و العشاء جميعاً». ³