164شاهد بر آن است كه مىتوان نماز ظهر را به تأخير انداخت و در وقت نماز عصر، هر دو را با هم بجا آورد. آنگاه، بخارى در همان باب، روايت ياد شده در زير را بيان مىكند:
«إنّ النّبىّ - صلى اللّٰه عليه [ و آله ] و سلّم - صلّى بالمدينة سبعاً و ثمانياً، الظّهر و العصر، و المغرب و العِشاء». 1
- پيامبر صلى الله عليه و آله هفت ركعت (نماز مغرب و عشا) و هشت ركعت (نماز ظهر و عصر) را در مدينه به جاى آورد.
از اين روايت به خوبى روشن مىگردد كه نه تنها مىتوان نماز ظهر را به تأخير انداخت و در وقت نماز عصر، هر دو را با هم ادا نمود، بلكه به قرينۀ سياق استفاده مىشود كه به پيروى از پيامبر گرامى، مىتوان نماز مغرب را نيز به تأخير انداخت و در وقت نماز عشا به جاى آورد.
14 - و لذا بخارى در جاى ديگر از صحيح مىگويد:
«قال ابن عمر و أبو أيّوب و ابن عبّاس رضى الله عنهم: صلّى النّبىّ صلّى اللّٰه عليه [ و آله ] و سلّم المغرب و العِشاء». 2
- عبد اللَّه بن عمر و ابو ايوّب انصارى و عبد اللَّه بن عباس گفتهاند: پيامبر دو نماز مغرب و عشا را با هم (بدون فاصله) بجا آورد.
بخارى مىخواهد از اين روايت استفاده كند كه پيامبر گرامى نماز مغرب و عشا را با هم خواند وگرنه معلوم است كه پيامبر بىنماز نبوده است.
15 - مسلم بن حجّاج در صحيح خود، چنين مىنگارد:
«قال رجلٌ لابن عبّاس الصلوة فسكت ثمّ قال الصّلوٰة فسكت ثمّ قال الصّلوة فسكت، ثمّ قال: لا امّ لك أ تعلّمنا بالصّلوة و كنّا