145 گفت: به زودى از پروردگار خود، براى شما طلب بخشش مى‌نمايم كه او بسيار آمرزنده و مهربان است.

از آيۀ ياد شده به روشنى معلوم مى‌گردد كه فرزندان يعقوب به دعا و استغفار پدر خويش متوسّل گرديدند و آن را وسيلۀ بخشودگى خود دانستند و حضرت يعقوب پيامبر نيز، نه تنها به توسّل آنان اعتراض نكرد، كه به آنها وعدۀ دعا و استغفار هم داد.

3 - توسّل به شخصيّت‌هاى آبرومند معنوى كه در نزد خدا از مقام و حرمت خاصّى برخوردارند، به منظور نيل به مقام قرب الهى.

اين نوع توسّل نيز از صدر اسلام مورد پذيرش و رفتار صحابۀ پيامبر بوده است.

اينك در پرتو احاديث و رفتار صحابۀ رسول خدا و بزرگان جهان اسلام، دلائل اين مسأله را از نظر مى‌گذرانيم:

1 - احمد بن حنبل در مسند خود از عثمان بن حنيف، چنين روايت مى‌كند:

«إنَّ رَجُلاً ضَرِيْرَ الْبَصَرِ أتى النبى صلّى اللّٰه عليه [ و آله ] و سلّم فقال ادع اللّٰه أن يعافينى، قال: إن شئت دعوت لك و إن شئت أخّرت ذاك فهو خير، فقال: أدعه. فأمره أن يتوضّأ فيحسن وضوئه فيصلى ركعتين و يدعو بهذا الدّعاءِ. اللّهمَّ إنى أسئلك و اتوجّه إليك بنبيّك محمّد نبىّ الرّحمة يا محمّد إنّى توجّهت بك إلى ربّى فى حاجتى هذه، فتقضىَ لى اللّهم شفعه فىّ». ¹