82نسبت داده است «اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهٰا» ¹و هم به ملك الموت «قُلْ يَتَوَفّٰاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ » ² و هم به فرشتگان الهى «تَوَفَّتْهُ رُسُلُنٰا» ³.

4 - توحيد در عبادت: كسى جز خداوند شايسته‌ى عبادت نيست. عبادت عبارت است از خضوع در برابر موجودى با اين اعتقاد كه آن موجود داراى مقام الوهيت است. يعنى در ذات يا صفات و افعال خود از استقلال وجودى برخوردار است. از آنجا كه مقام الوهيت مخصوص خداوند است، عبادت نيز به او اختصاص دارد. و عبادت هر موجودى جز او شرك خواهد بود. بديهى است خضوع در برابر غير خداوند به انگيزه احترام به او بدون اعتقاد به الوهيت او، شرك نخواهد بود. هر چند بصورت برترين خضوع يعنى سجده باشد چنان كه قرآن كريم از سجده‌ى فرشتگان در برابر آدم ⁴ و سجده‌ى يعقوب و همسر و فرزندان ⁵ او در برابر يوسف سخن گفته است. سجده‌ى فرشتگان به امر الهى بود، و يعقوب پيامبر نيز از گناه - بويژه شرك - معصوم بوده است، چنان كه نقل سجده‌ى