81توحيد، اخلاص براى خداوند است، و كمال اخلاص، نفى صفات (زايد بر ذات) ¹ از اوست... پس كسى كه خداوند را به صفات زايد بر ذات توصيف كند، براى او قرين و مثل ثابت كرده است، و كسى كه براى خداوند قرين و مثل ثابت كند، به دو بودن او قايل شده است، و كسى كه به دو بودن قايل شده، براى خداوند جزء اثبات كرده است، و كسى كه براى خدا جزء اثبات كند، او را نشناخته است.

3 - توحيد در خالقيت و ربوبيت: مقصود از توحيد در خالقيت و ربوبيت اين است كه خداوند در آفرينش و تدبير جهان شريك و انبازى ندارد. و اگر چه نظام جهان آفرينش، براساس علل و اسباب استوار است، ولى علل و اسباب (اعم از طبيعى و ماوراء طبيعى) هيچ گونه استقلالى ندارند، و به مشيت و حول و قوه‌ى الهى تأثير مى‌گذارند.

اين مطلب مفاد دو دسته از آيات قرآن كريم است. يك دسته، آياتى كه خالقيت و ربوبيت را مخصوص خداوند مى‌داند. و دسته‌ى ديگر آياتى كه آثار و افعال ويژه‌اى را به موجودات طبيعى و ماوراء طبيعى و از جمله به انسان، نسبت داده است، و هم به موجودات ديگر. مانند گرفتن جانها هنگام مرگ كه هم به خداوند