157

شيعيان و عايشه

پرسش: چرا شيعيان عايشه را تقبيح مى‌كنند، و او را صالح و پيرو پيامبر نمى‌دانند؛ و بعضى به او بد مى‌گويند؟

پاسخ: شيعيان معتقدند اگر كسى به هر يك از مسلمانان، نسبت فحش و قذف دهد مرتكب‌عمل حرامى شده است. مخصوصاً اگر اين‌عمل ناپسند نسبت‌به‌حرم رسول‌اللّٰه صلى الله عليه و آله و زنان ايشان از جمله عايشه و حفصه باشد آن فرد ملحد، كافر و ملعون است. اما بايد يادآورى نمود كه شيعيان، همسران رسول‌اللّٰه صلى الله عليه و آله را هم تراز پيامبر خدا نيز نمى‌دانند.

برخى اشخاص به آيه‌اى از سوره نور كه مى‌فرمايد: اَلْخَبِيثٰاتُ لِلْخَبِيثِينَ وَ الْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثٰاتِ وَ الطَّيِّبٰاتُ لِلطَّيِّبِينَ وَ الطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّبٰاتِ أُولٰئِكَ مُبَرَّؤُنَ مِمّٰا يَقُولُونَ ؛ «زنان بدكار و ناپاك شايسته مردانى اينگونه‌اند، مردانى زشتكار و ناپاك شايسته زنانى بدين صفتند، زنان پاكيزه و نيكو لايق مردانى چنين، مردانى پاكيزه و نيكو در خور زنانى بدين اوصافند و اين پاكيزگان از سخن بهتان كه ناپاكان درباره آنان مى‌زنند مبرا هستند» ¹ استناد نموده و همسران پيامبر را هم تراز ايشان مى‌دانند. لكن اين آيه بدان معنا نيست كه زوجين از همه جهات مثل هم مى‌باشند. هم در جامعه و هم در تاريخ ديده شده است كه يكى از زوجين، خوب، مؤمن و مستحق بهشت ولى ديگرى بد، كافر، فاسق و مستحق آتش بوده است. همسران نوح شيخ الانبيا و لوط نبى مثالى بر اين مدعا هستند. چنانچه خداوند در آيات سوره تحريم مى‌فرمايد: ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كٰانَتٰا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبٰادِنٰا صٰالِحَيْنِ فَخٰانَتٰاهُمٰا فَلَمْ يُغْنِيٰا عَنْهُمٰا؛ «شوهران خود را قبول نداشته و به آن‌ها خيانت مى‌كرده‌اند.» ² البته خيانت زن نوح پيغمبر مخالفت با رسالت وى و بدگويى از آن حضرت بوده است و به مردم مى‌گفت: چون من هميشه با او هستم از حالات او باخبرم و او ديوانه است و فريب وى را نخوريد. زن لوط