137از اين مهمتر بنابر اقوال برخى علماى اهل سنت، نظير: ابوالحسن اشعرى اگر كسى قلباً مؤمن ولى به كفر تظاهر نمايد يا خدا و رسول را بدون عذر، شديداً دشنام دهد كافر نمىشود و نمىتوان حكم كافر را بر او جارى ساخت. ابن حزم اندلسى در جزء چهارم كتاب الفصل، اين عقايد را بهطور مفصل شرح داده است.
بنابراين لعن و دشنام به هيچ يك از صحابه موجب كفر نمىشود و اگر كسى بدون دليل و برهان، مؤمنى را سب نمايد فاسق است و هر عمل فسقى قابل عفو و آمرزش مىباشد. به همين دليل اگر عدهاى از شيعيان برخى از صحابه را سب نمايند نمىتوان آنها را كافر خواند، هر چند بر اين باوريم كه سب آنها بدون دليل و برهان نمىباشد.
همچنان كه ملا سعد تفتازانى در شرح عقايد نسفى گويد: سب صحابى موجب كفر نيست، از آنجا كه بعضى به صحابه حسن ظن داشتند و بدىهاى آنها را ناديده مىگرفتند و رد اين گفتار جنگهايى است كه بين صحابه اتفاق افتاده و حسادت و جاهطلبى آنها را از راه راست منحرف كرده حتى بزرگان صحابه از كارهاى زشت مصون نبودهاند.