130خلاصهى سخن اينكه در گزينش هيچ يك از خلفاى سهگانه، رويهى روشن و يكسانى كه مبتنى بر شورا و آراى مردم يا انجمنى از اهل حل و عقد باشد پيروى نشد.
گويا آنچه رخ داد حلقههاى سناريوى از پيش تدوين شدهاى بود كه به هر طريق بايداجرا مىشد. سرانجام با اين همه نكات تأمل برانگيز چگونه مىتوان عمل تعدادى از صحابه در سقيفه را حمل بر صحت كرده و با خوش بينى از كنار آن عبور كرد.
ششم؛ اينكه گفته مىشود صحابه از گفتههاى پيامبر دربارهى على عليه السلام مفهوم نص را نفهميدند نيز به راحتى قابل قبول نيست. دست كم چگونه مىتوان اين معنا را دربارهى شخصى كه در غدير خم نزد على عليه السلام شتافته و به او به خاطر نصب پيامبر تهنيت گفت، تصديق كرد. 1 همچنين بايد پرسيد از چه رو اصحاب سلطه با تمام توان مىكوشيدند نصوص وارده در منزلت اهل بيت فاش نشود و آنكه را زبان به سخن مىگشود، تهديد مىكردند. 2 در بسيارى از منابع به نقل از ابوطفيل، عامر بن وائله روايت شده كه على عليه السلام در اوايل خلافت خود روزى در ميدان كوفه گروهى از صحابه را بر صحت حديث غدير