1) .ابن عباس از اين واقعه به عنوان رزيه‌ى يوم الخميس ياد مى‌كند نص گفتار او اينچنين است: لمّا اشتدّبالنَّبى وجعه قال: هلمَّ اكتب لكم كتاباً لن تضلّوا بعده، قال عمر: إنّ النبيَّ غلبه الوجع و عندنا كتابُ اللّٰه فاختلفوا و كثر اللّغط قال: قوموا عنِّي و لا ينبغي عندي التّنازع، فخرج ابن عباس يقول إنّ الرزية كلَّ الرزية ما حال بين رسول اللّٰه و بين كتابه «صحيح البخارى - كتاب العلم باب كتابة العلم ج1 ص37» آنگاه كه درد بر پيامبر شدت گرفت فرمود: بشتابيد كه نوشته‌اى برايتان بنگارم كه ديگر پس از آن گمراه نشويد عمر گفت: برپيامبر درد چيره شده و كتاب خدا نزد ما است. در اين هنگام اختلاف و جار و جنجال بالاگرفت تا اينكه پيامبر فرمود: برخيزيد از نزد من كه نزاع نزد پيامبر سزاوار نيست. ابن عباس مى‌گفت مصيبت بزرگ آن بود كه مانع از نوشتن نامه‌ى پيامبر شدند و در روايت ديگر آمده: ابن عباس گويد: روز پنجشنبه... آه چه روزى!! سپس آنقدر گريست كه اشك چشمش سنگ ريزه‌ها را تر كرد آنگاه گفت: اشتدّ برسول اللّٰه صلى الله عليه و آله وجعه فقال: «آتونى بكتاب اكتب لكم كتاباً لن تضلُّوا بعده أبداً». فتنازعوا و لاينبغى عند نبيٍّ التنازع فقالوا: هجر رسول اللّٰه. «صحيح البخاري ج4 ص31 كتاب الجهاد باب جوايز الوفد» چون درد بر پيامبر خدا شدت گرفت فرمود: كاغذى آوريد كه نامه‌اى بنگارم كه ديگر پس از آن هرگز گمراه نشويد. در اين هنگام به نزاع برخاستند كه چنين كارى نزد هيچ پيامبرى سزاوار نيست و گفتند: پيامبر هذيان گفته است. (ساير منابع حديث رزيه يوم الخميس عبارت است از صحيح البخارى، كتاب الاعتصام بالكتاب و السنة، باب كراهية الخلاف ج7، ص161، و كتاب المرضى، باب قول المريض، قوموا عنِّى ج7، ص9، و كتاب المغازى باب مرض النبى ج5، ص138، و صحيح مسلم، كتاب الوصية باب ترك الوصية ج5، ص75 و مسند احمد بن حنبل ج1، ص325).

2) .از مجموع روايات استفاده مى‌شود تنها شخصى كه در آن صحنه با گفته‌هاى خود مانع از نگارش وصيت شد عمر بن خطاب بوده است منتها رواياتى كه در آن به پيامبر نسبت هذيان داده شده قائل آن پوشيده مانده و در رواياتى كه نسبت گفته‌ها به عمر داده شده سعى شده عبارت مؤدبانه‌تر آورده شود به جاى «پيامبر هذيان مى‌گويد» عبارت «بر پيامبر درد غلبه كرده» نهاده شود.