349و مراد از صدّ شرعى منع دشمن است و مانند آن از آن.
و مؤيد تخصيص احصار است به مرض قول او (فَمَنْ كٰانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً) بلفظ فاء چنانكه مخفى نيست نزد طبع سليم [1].