314 الفصل الثالث فى الوقوف بالمشعر اذا غربت الشمس من يوم عرفة افاض الى المشعر و يستحب ان يقتصد فى المسير و يدعو عند الكثيب الاحمر و يؤخر العشائين حتى يصليهما فيه و لو صار ربع الليل و يجمع بينهما باذان

فصل سوّم: وقوف در مشعر:

قال اللّٰه تعالى: فَإِذٰا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفٰاتٍ فَاذْكُرُوا اَللّٰهَ عِنْدَ اَلْمَشْعَرِ اَلْحَرٰامِ «بقره/198» .

سوم از مناسك حج عبارتست از وقوف در مشعر الحرام يعنى بودن در مشعر و مشعر الحرام صحرائى وسيع است كه در حدود دو فرسخ و نيمى مكّه و ما بين منى و عرفات واقع است و در وجه تسميۀ آن گفته‌اند كه آنجا مركزى است براى شعائر حج و نشانه‌اى از اين مراسم عظيم آسمانى است و مشعر از مادّۀ شعور است يعنى محلّ شعور و معرفت و آگاهى معنوى است هنگاميكه خورشيد روز نهم ذى الحجة غروب نمود حاجيان از عرفات آهنگ مشعر الحرام نموده و بدانجا كوچ مى‌كنند و مستحب است كه در طىّ مسير قصد و ميانه روى داشته باشند نه بسيار كند و نه بسيار شتابان حركت كنند و مستحب است هنگاميكه به كثيب احمر [تپه‌اى است از شن سرخ رنگ در جانب راست راه براى كسى كه از عرفات به مشعر كوچ مى‌كند]رسيدند دعاهاى وارده را بخوانند و مستحب است نماز مغرب و عشاء شب دهم را تاخير بياندازند تا به مشعر رسيده و آنجا بخوانند اگر چه يك ربع از چهار قسمت شب سپرى شده باشد.

و مستحب است ميان مغرب و عشاء جمع كنند با يك اذان و دو اقامه.