393[841] م - سعى از عبادات است و بايد آن را با نيت خالص براى فرمان خداى تعالى بياورد.1
[842] م - سعى مثل طواف ركن است و حكم ترك آن از روى عمد يا سهو چنان است كه در طواف گذشت.
[843] م - زياد كردن در سعى بر هفت مرتبه از روى عمد موجب باطل شدن آن است به تفصيلى كه در طواف گذشت.
[844] م - اگر از روى فراموشى زياد كند بر سعى؛ چه كمتر از يك مرتبه يا بيشتر، سعى او صحيح است و بهتر آن است كه زايد را رها كند، گرچه بعيد نيست كه بتواند آن را به هفت مرتبه برساند.2
[845] م - اگر سعى را كم كند سهواً، واجب است آن را اتمام كند هر وقت يادش بيايد3 و اگر به وطن خود مراجعت كرده و براى او مشقت ندارد، بايد مراجعت كند و