(1)) . آية الله زنجانى: لازم نيست سعى به صورت متعارف باشد و مى‌تواند مسير سعى را به پهلو يا عقب عقب برود، هرچند سعى بر خلاف متعارف، خلاف احتياط‍‌ استحبابى است.

(2)) . آية الله بهجت: احوط‍‌ ترك جلوس است در ما بين صفا و مروه بدون عذر.آيات عظام تبريزى، خويى، سبحانى، فاضل، مكارم: بنا بر احتياط‍‌ بايد به مقدارى باشد كه موالات عرفيه به هم نخورد.آية الله زنجانى، آية الله سيستانى: هرچند رفع خستگى، طولانى شود، ولى بايد پس از رفع خستگى، بلافاصله سعى را ادامه دهد.

(3)) . آية الله تبريزى، آية الله سيستانى: و اگر تأخير عمدى و بدون عذر بوده احتياطا بايد طواف و نماز آن را اعاده كند.آية الله خويى: اگر تأخير انداخت طواف و نماز را اعاده نمايد.آية الله زنجانى: بلكه تا بين الطلوعين روز بعد هم به تأخير نيندازد، اما كسى كه كمى قبل از طلوع فجر، طواف كرده مى‌تواند سعى را تا اوائل روز به تأخير بيندازد؛ و در هر حال اگر بدون عذر، سعى را به فردا به تأخير بيندازد طواف و نماز آن را قبل از سعى اعاده كند.آية الله سبحانى: اگر كسى طواف را روز انجام داد و نماز خواند مى‌تواند سعى را شب انجام دهد مشروط‍‌ بر اينكه پيش از طلوع فجر از سعى فارغ شود و همچنين اگر طواف را در شب انجام داد تا قبل از طلوع فجر سعى را به جا آورد و نمى‌تواند به فردا موكول كند و اگر چنين كرد، بايد طواف و نماز را اعاده كند مگر به خاطر بيمارى و خستگى (عذر) اين مقدار به تأخير اندازد كه اشكال ندارد و اعاده طواف و نماز لازم نيست.آية الله مكارم: ولى اگر تأخير انداخت، سعى او باطل نخواهد شد هرچند گناه كرده است.