391[ 833] م - اگر از روى فراموشى مقدم بدارد سعى را بر طواف، اقوى آن است كه آن را اعاده كند¹ و همچنين است اگر از روى ندانستن مسئله مقدم بدارد.

[834] م - واجب است رفتن و برگشتن از راه متعارف باشد² ، پس اگر از راه غير متعارف به صفا برود يا به مروه، سعيش باطل است.

[835] م - اگر بين صفا و مروه را دو طبقه يا چند طبقه كنند و تمام طبقات بين دو كوه باشد، از هر طبقه جايز است سعى كند³ ، گرچه احوط‍‌ سعى از همان راهى است كه از اول متعارف بوده.

[836] م - اگر طبقه زيرزمينى درست شد و كوه صفا و مروه ريشه‌دار بود و سعى بين آن دو واقع شد صحيح است على الظاهر⁴ و احوط‍‌ سعى از طبقه روى زمينى است.