(1)) . آية الله زنجانى: و موالات به هم نخورده باشد، بايد قبل از فوت موالات آن را كامل كند.

(2)) . آية الله زنجانى: قطع طواف واجب به جهت عذر چند صورت دارد: 1. قطع طواف به خاطر حدث اصغر يا اكبر (جنابت و حيض) حكم آن ذيل مسئله 549 گذشت؛ 2. قطع طواف براى عروض بيمارى در اثناى طواف: اگر قبل از نصف ( 3/5 شوط‍‌) قطع كرد، بايد خودش و اگر نمى‌تواند نايبش آن را از سر بگيرد و اگر بعد از اتمام شوط‍‌ چهارم قطع كرده بايد بدون تأخير براى تكميل طواف، نايب بگيرد و كافى است والاّ باطل مى‌شود و بايد آن را از سر بگيرد و اگر بين نيمه و پايان شوط‍‌ چهارم بود بايد بدون تأخير براى تكميل آن نايب بگيرد و همچنين خودش و اگر نمى‌تواند نايبش يك طواف كامل به جا آورد؛ 3. قطع طواف براى استراحت يا تطهير بدن و لباس يا مسجد يا براى تنگى وقت نماز يا رسيدن به نماز اول وقت يا شركت در نماز جماعت، در تمام اين موارد پس از رفع عذر طواف قبلى را هرچند كمتر از نصف باشد تكميل مى‌كند؛ 4. قطع طواف به جهت موانع خارجى مانند تشكيل صفوف جماعت و نظافت مسجد، حكم آن در ذيل مسئله 646 خواهد آمد. در تمام صورت‌هاى چهارگانه اگر طواف را از سر بگيرد طوافش صحيح است.

(3)) . نظر آيات عظام در بحث حدث اصغر و جنابت در مسئله 549 و 550 و راجع به حيض در مسئله 551 گذشت.و اما در مورد مرض:آية الله بهجت: هرگاه طواف‌كننده به علت عذر ناچار طواف خود را قطع نمود و از مطاف بيرون رفت، چنانچه قبل از تمامى شوط‍‌ چهارم باشد طوافش باطل و اعاده‌اش لازم است و چنانچه بعد از آن بوده، اگر قادر بر اتمام نباشد احوط‍‌ آن است كه صبر كند تا وقت آن طواف تنگ شود، اگر قادر نشد او را دوش مى‌گيرند و طواف مى‌دهند و اگر ممكن نباشد نايب از براى او مى‌گيرند در اتمام.آية الله تبريزى، آية الله خويى: در اين فرض اگر ناچار به قطع طواف شد و از مطاف خارج گرديد، چنانچه قبل از تمامى شوط‍‌ چهارم باشد، طوافش باطل و اعاده‌اش لازم است و چنانچه بعد از آن بوده، احتياط‍‌ اين است كه براى باقيمانده نايب بگيرد و شخصاً بعد از زوال عذر احتياطاً باقيمانده را به جا آورده و طواف را اعاده نمايد.آية الله سيستانى، نظريه ايشان مطابق با متن است ولى اضافه فرموده‌اند: اين در طوافِ‌ واجب بود و اما در طواف مستحبى، از هر جا كه قطع كند مادامى كه موالات عرفى فوت نشده است مى‌تواند برگردد و تمام نمايد و همچنين در مورد عذر، علاوه بر مرض قضاى حاجتى براى خود يا برادر دينى ذكر فرموده‌اند.

(4)) . آية الله سبحانى، آية الله مكارم: اگر بعد از تمام شدن سه دور و نيم باشد، و بعد از تحصيل طهارت.