215[ 384] م - جايز نيست1 نقل كردن آن را از مكانى كه محفوظ است به جايى كه از آن ساقط شود و بيفتد و احتياط آن است كه به محلى كه در معرض آن است كه بيفتد نقل ندهد.
[385] م - احتياط مستحب2 آن است كه آن را از محلى به محل ديگر از بدن نقل ندهند اگر مكان اول محفوظتر باشد.
[386] م - بعيد نيست كه در كشتن يا انتقال دادن، كفاره نباشد، ليكن احتياطاً يك كف از طعام صدقه بدهد.3
سيزدهم - انگشتر به دست كردن؛ به جهت زينت و اگر براى استحباب باشد مانع ندارد.4