(4)) آية الله سبحانى: جدال آن است كه براى اثبات يا رد سخنى به خدا سوگند بخورد خواه با لفظ‍‌ جلاله «الله» باشد يا معادل آن در زبانهاى ديگر.

(1)) . آية الله تبريزى: و احتياط‍‌ در اين است كه به غير اين دو كلمه نيز قسم نخورد و همچنين با الفاظى كه مترادف آنهاست از هر لغتى كه باشد. ظاهر فرمايش آية الله خويى: اين است كه: كلمه «لا» و «بلى» دخالت در مطلب دارد.آية الله فاضل: در مرادف اشكال است و ظاهراً در جدال محرّم خصوص لفظ‍‌ «لا» و «بلى» دخالت دارد.آية الله گلپايگانى: بنا بر احتياط‍‌ لازم، گفتن كلمه «آرى والله» و «بله والله» و «نه والله» ملحق به آن است.آية الله مكارم: بنا بر احتياط‍‌ واجب در حال احرام از هر نوع مجادله و خصومت بپرهيزند، هرچند جمله‌هاى قسم در آن نباشد.

(2)) . آية الله بهجت: اگر قسم به لفظ‍‌ جلاله نباشد اظهر عدم الحاق است و اگر به لفظ‍‌ جلاله باشد ظاهر تحقق حرام به مجرد آن است.آية الله خامنه‌اى: بنا بر احتياط‍‌ واجب لفظ‍‌ مرادف «الله» به هر زبانى كه باشد ملحق به جدال است.آية الله خويى: بنا بر احتياط‍‌ واجب لفظ‍‌ مرادف «الله» به هر زبانى كه باشد ملحق به جدال است.آية الله فاضل: ظاهراً لفظ‍‌ «الله» بدون «لا» و «بلى» جدال محرّم نيست و مرادف «الله» نيز به هر زبانى كه باشد جدال محرّم نمى‌باشد.

(3)) . آية الله بهجت: به مسئله قبلى مراجعه شود.آية الله زنجانى، آية الله سيستانى: در جدال كافى است كه قسم به خداى متعال باشد ولو به لفظ‍‌ جلاله نباشد.آية الله سبحانى: ساير اسماء الله به لفظ‍‌ جلاله محلق مى‌باشد.