(1)) . آية الله بهجت: احوط‍‌ اتحاد حكم مرد و زن است بلكه خالى از وجه نيست.آيات عظام تبريزى، خويى، سيستانى: در صورتى كه زن محرم باشد و مردى كه محرم نيست او را به عقد خود درآورد، اين عقد باطل است و چنانچه زن عالم به حكم بوده است موجب حرمت ابدى هم مى‌شود. (آية الله سيستانى: حكم اخير مبنى بر احتياط‍‌ است).آية الله زنجانى: در احكامى كه در مسائل پيشين گفته شد بين مرد و زن محرم فرقى نيست.آية الله سبحانى: اگر يكى از آنان از حكم مسئله آگاه باشد و بداند كه عقد در حال احرام حرام است چنين عقدى باطل و آن زن براى آن مرد حرام ابدى مى‌شود.آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: اگر زوجه محرم، عالم به حرمت عقد باشد و مرد محرم نباشد و عقد كند، احتياط‍‌ واجب آن است كه ديگر با او ازدواج نكند، بلكه عدم جواز خالى از قوت نيست.آية الله فاضل: اگر زنى احرام بسته باشد و مردى كه محرم نيست او را به عقد خود درآورد، اين عقد باطل است و چنانچه زن عالم به حكم بوده، عقد باطل است و براى هميشه بر يكديگر حرام مى‌شوند.

(2)) . آية الله بهجت: و نيز عالم به موضوع در موردى كه محلّى براى جهل آن هست.آيات عظام زنجانى، سيستانى، فاضل: عالم به حكم و موضوع (يعنى اينكه بدانند مرد مُحرم است) باشند.آية الله سبحانى: البته در مورد زنى كه محرم نيست علاوه بر آگاهى از حكم شرعى به موضوع يعنى محرم بودن زوج نيز آگاهى داشته باشد و اگر برخى از حكم شرعى آگاه بوده و برخى نبودند كفاره تنها بر كسانى واجب است كه حكم شرعى را مى‌دانسته‌اند.

(3)) . آية الله زنجانى: و موضوع.